خبری تاثر بار از دنیای هنر

              

                بانوی بزرگ آواز ایران در۲۱/۷/۸۹ در سن ۸۵سالگی

                درخاک غربت/فرانسه/به علت سرطان قلب

                از بین ما رفت.

                مرضیه نازنین را می گویم . . .

                خوش پرواز باشد درهرکجا که هست 

             -----------------------------------------

 

طوقی

             

 

دلتنگی ام

به دار است            

 

سال هاست آتش    

                درجان

                فراموشی گرفته

                البرز

 

                طوقی در  پرواز است

                کافی ست

                یک نفس ِ    عمیق

 

                سرت را     

                بالا بگیر

                راه خانه را می داند

                به تاریکی خورده

 

                با پرتاب ِ  سنگ

                دره پُر  نمی شود

         

                از خواب البرز   

                پائین بیا

 

                پیرتر از      

                کلاغ است

                که بداند چند سالگی اش را

 

                رد سایه ام را بگیر

                به عکس نیازی نیست

 

                بزرگترین بغض ِ عالم

                تن پوش ِ سیاه ِ  من ست

 

                طوقی  در سنگ